سنتزکننده پپتید پایلوت PSI486

دستگاه سنتز پپتید تمام اتوماتیک تک کاناله PSI486 از نوع پایلوت، یک دستگاه سنتز پپتید فاز جامد ایستاده برای تولید پپتیدها در مقیاس پایلوت است. سیستم تمام اتوماتیک به میزان زیادی در هزینه نیروی کار صرفه‌جویی می‌کند، فقط کافی است ترتیب افزودن اسید آمینه، مدت زمان و غیره را در نرم‌افزار تنظیم کنید و سپس سنتز می‌تواند طبق برنامه به طور خودکار شروع شود. نیتروژن/حلال به صورت دوره‌ای جایگزین می‌شوند تا خط لوله به طور خودکار تمیز شود.

سنتزکننده پپتید آزمایشی PSI486 ابزاری تخصصی است که برای افزایش مقیاس فرآیندهای سنتز پپتید از تحقیق و توسعه (R&D) به تولید در مقیاس بزرگتر و پایلوت طراحی شده است. این نوع سنتزکننده، شکاف بین سنتز آزمایشگاهی در مقیاس کوچک و تولید صنعتی در مقیاس کامل را پر می‌کند و آن را برای تولید پپتیدها در مقادیر کافی برای آزمایش‌های بالینی در مراحل اولیه، بهینه‌سازی فرآیند و مطالعات پایلوت ایده‌آل می‌سازد.

پس از توسعه و غربالگری زنجیره پپتیدی در آزمایشگاه، مرحله دوم "آزمایش کوچک" است، یعنی تکثیر بر اساس نتایج آزمایشگاهی؛ مرحله سوم "آزمایش آزمایشی" است، یعنی ادامه تکثیر بر اساس نتایج آزمایش کوچک، و زنجیره پپتیدی هدف اساساً پس از موفقیت در آزمایش آزمایشی می‌تواند به تولید انبوه برسد. دستگاه سنتز پپتید کاملاً خودکار تک کاناله از نوع آزمایشی PSI486 به طور ویژه برای نیازهای آزمایش آزمایشی توسعه داده شده است.

دستگاه سنتز پپتید خودکار تک کاناله از نوع پایلوت PSI486 از یک راکتور تک کاناله با مقیاس سنتز 2.5-20 میلی‌مول استفاده می‌کند؛ 6 مخزن اسید آمینه برای کاربران مناسب است تا انواع اسیدهای آمینه، عوامل اتصال، گروه‌های زنجیره جانبی و غیره را سفارشی کنند؛ 7 مخزن حلال را می‌توان در حلال‌های مختلف مورد استفاده برای شستشو قرار داد، این دستگاه یک سنتزکننده پپتید فاز جامد ایستاده برای تولید پپتیدها در مقیاس پایلوت است.

دستگاه سنتز پپتید شرکت فناوری پپتید آمریکا، حالت اختلاط «راکتور ثابت، پره همزن که رزین فاز جامد را برای برخورد با واکنش‌دهنده‌ها هل می‌دهد» را اتخاذ می‌کند؛ هنگامی که پره همزن فعال می‌شود، رزین آسیاب و فشرده می‌شود و بخشی از رزین تغییر شکل داده و شکسته می‌شود که این امر سرعت اتصال را کاهش می‌دهد؛ و رزین شکسته شده به شکاف صفحه غربال نفوذ می‌کند که بر سرعت تخلیه مایع تأثیر می‌گذارد. به منظور جلوگیری از آسیب به رزین، در سال ۱۹۹۵، جان یی با موفقیت حالت اختلاط بدون پره‌های همزن را آزمایش کرد، که در آن رزین فاز جامد با چرخاندن راکتور به بالا و پایین با واکنش‌دهنده‌ها برخورد می‌کند و راندمان اتصال به بیش از ۹۹.۵٪ افزایش یافت.