Leave Your Message
Chemische synthese van lanthipeptiden versus in vivo biosynthese voor farmaceutische productie
Peptidesynthese

Chemische synthese van lanthipeptiden versus in vivo biosynthese voor farmaceutische productie

2026-06-17

Lanthipeptiden: Chemische synthese versus in vivo biosynthese voor farmaceutische productie

1.Onderzoeksachtergrond

De wereldwijde gezondheidszorgsector wordt geconfronteerd met een ernstige crisis van antibioticaresistentie, waardoor er een dringende behoefte is aan nieuwe antimicrobiële middelen. Lanthipeptiden (lantibiotica) vormen een unieke klasse van ribosomaal gesynthetiseerde en posttranslationeel gemodificeerde peptiden met karakteristieke thioether-verknoopte lanthionine- en methyllanthionine-structuren. Ze bezitten een sterke antimicrobiële werking, een hoge specificiteit voor het doelwit en resistentie tegen proteasen, waardoor ze een groot potentieel hebben om traditionele antibiotica te vervangen.

Het aantal geïdentificeerde lanthipeptiden is snel gegroeid van 26 in 1997 tot meer dan 100 in 2015. Grootschalige productieprocessen beperken echter de klinische onderzoeksmogelijkheden en commerciële toepassingen ervan aanzienlijk. Traditionele extractie uit inheemse microbiële stammen levert extreem lage opbrengsten op, terwijl de twee gangbare productiemethoden – chemische synthese en in vivo biosynthese – elk hun eigen voor- en nadelen hebben. Tot nu toe ontbreekt een uitgebreide, op de industrie gerichte vergelijking tussen deze twee productiestrategieën.

2.Onderzoeksrelevantie

Deze review vergelijkt systematisch de chemische synthese en de microbiële biosynthese van lanthipeptiden, analyseert de technische moeilijkheden, opbrengsten, economische efficiëntie en industriële toepasbaarheid ervan. De bevindingen verduidelijken de voordelen en beperkingen van elke productiemethode en bieden praktische richtlijnen voor de keuze van productieroutes voor lanthipeptiden van farmaceutische kwaliteit.

Het artikel vat ook haalbare optimalisatiestrategieën samen om de productopbrengst, activiteit en fysisch-chemische eigenschappen van lanthipeptiden te verbeteren. Het werk legt de basis voor het opschalen van processen, het versnellen van de klinische ontwikkeling en commercialisering van lanthipeptidegeneesmiddelen, en bevordert verder de ontwikkeling van nieuwe antimicrobiële geneesmiddelen tegen resistentie.

3.Onderzoeksinhoud

Structurele en classificatieanalyse: Introduceer de belangrijkste structurele kenmerken, post-translationele modificaties (PTM's) en vier belangrijke klassen van lanthipeptiden op basis van biosynthetische genclusters en modificerende enzymen. Illustreer het biosynthesemechanisme van precursorpeptiden, inclusief de functie van leaderpeptiden, modificatie-, splitsings- en secretieprocessen.

Studie naar chemische synthesetechnologie: Onderzoek vaste-fase peptidesynthese (SPPS) en vloeibare-fase syntheseroutes voor lanthipeptiden. Verzamel synthesegegevens op laboratoriumschaal, inclusief reactiestappen, totale opbrengsten en grondstofkosten. Analyseer de uitdagingen van stereospecifieke synthese van lanthionineringen en diverse chemisch gemodificeerde analogen. Evalueer de toepassing van chemische synthese in onderzoek naar structuur-activiteitsrelaties en de ontwikkeling van analogen.

Studie naar in vivo biosynthese en bio-engineering: Samenvatting van de productieprestaties van lanthipeptiden in inheemse microbiële stammen en heterologe gastheren zoals Escherichia coli. Verschillende optimalisatiemethoden worden besproken: stamengineering, herformulering van het kweekmedium, aanpassing van fermentatieparameters, optimalisatie van de bioreactor en modificatie van het leidende peptide. Onderzoek naar in vivo mutagenese voor het verbeteren van de peptideactiviteit, oplosbaarheid en productieopbrengst.

Economische en industriële haalbaarheidsstudie: Vergelijk de productiekosten, totale opbrengst, productzuiverheid, schaalbaarheid en milieueffecten van chemische synthese en biosynthese. Breng de huidige commerciële status, marktprijs en klinische voortgang van typische lanthipeptideproducten in kaart.

4.Onderzoeksresultaten

Resultaten van chemische synthese Chemische synthese is flexibel voor het construeren van structurele analogen en het bestuderen van structuur-activiteitsrelaties. Lanthipeptiden met complexe posttranslationele modificaties (PTM's) vereisen echter tientallen tot meer dan 70 reactiestappen. De totale laboratoriumopbrengsten zijn extreem laag, variërend van 0,003% tot 2,5%. De gecompliceerde stereochemische controle, dure katalysatoren en grondstoffen leiden tot onbetaalbare kosten voor grootschalige industriële productie. Bovendien kunnen sommige unieke gemodificeerde structuren van natuurlijke lanthipeptiden niet volledig worden gerepliceerd met chemische methoden.

Resultaten van in vivo biosynthese: Biosynthese kan lanthipeptiden genereren met een natuurlijke stereoconfiguratie en volledige post-translationele modificaties, waardoor minder zuiveringsstappen nodig zijn. Optimalisatie van de oorspronkelijke stammen en fermentatieomstandigheden kan de opbrengst aanzienlijk verhogen; zo werd de opbrengst van epidermine en gallidermine verhoogd tot honderden mg/L. Heterologe expressie in E. coli vergroot het productiepotentieel verder. Meerdere gemodificeerde lanthipeptidevarianten vertonen een verbeterde antimicrobiële activiteit, oplosbaarheid en stabiliteit.

Toepassing en commerciële status: Verschillende lanthipeptide-derivaten uit chemische synthese en bio-engineering bevinden zich in preklinische of klinische studies, zoals NVB302 en Mutacin 1140. Nisine wordt al commercieel geproduceerd als voedselconserveermiddel en microbisporicine wordt op pilotschaal industrieel geproduceerd voor therapeutisch gebruik. Momenteel is er wereldwijd nog geen lanthipeptide officieel op de markt gebracht als geneesmiddel voor menselijk gebruik.

5.Discussie

Lanthipeptiden zijn veelbelovende kandidaten tegen multiresistente pathogenen, maar de grootschalige productie ervan blijft het grootste obstakel voor industrialisatie. Chemische synthese is geschikt voor laboratoriumonderzoek, het screenen van analogen en de bereiding van kleine batches, maar is economisch niet haalbaar voor industriële massaproductie vanwege de lage totale opbrengst en de hoge kosten.

In vivo biosynthese is de enige realistische oplossing voor grootschalige farmaceutische productie. Verdere inspanningen moeten zich richten op optimalisatie van bioprocessen met hoge doorvoer, de ontwikkeling van robuuste heterologe expressiesystemen en het modificeren van stammen om de toxiciteit van het product te verminderen en de secretie-efficiëntie te verbeteren.

De combinatie van biosynthetische productie met semi-synthetische modificatie is een veelbelovende ontwikkelingsrichting. Deze kan de voordelen van beide methoden integreren om lanthipeptidederivaten met betere farmacologische eigenschappen te verkrijgen. Dankzij voortdurende doorbraken in microbiële engineering en fermentatietechnologie zullen lanthipeptiden naar verwachting in de toekomst een belangrijke nieuwe klasse van antimicrobiële geneesmiddelen vormen.

Referentie: Ongey EL, Neubauer P. Lanthipeptiden: chemische synthese versus in vivo biosynthese als instrumenten voor farmaceutische productie[J]. Microbial Cell Factories, 2016, 15: 97. https://doi.org/10.1186/s12934-016-0502-y.

Download: lanthipeptides-chemical-synthesis-vs-in-vivo-biosynthesis-for-pharmaceutical-production.pdf↓

E-mail: jennifer@dilunbio.com